تفاوت های کلیدی ESR و CRP
هردو این تست ها مارکرهای غیر اختصاصی برای تشخیص و اندازه گیری میزان التهاب هستند. در عین حال تفاوت های کلیدی بین آنها وجود دارد:
این آزمایش سطح C-reactive protein را در خون اندازه گیری میکند. پروتئینی که توسط کبد در پاسخ به سیگنالهای التهابی تولید شده و به دستهای از پروتئینها به نام acute-phase reactants تعلق دارد. این پروتئین ها در فرآیندهای التهابی به سرعت افزایش مییابند. این تست به دو روش کیفی و کمی در آزمایشگاه قابل انجام است. خصوصیات این تست:
1-Rapid response time:
در صورت وجود التهاب، خیلی سریع و در عرض 12-6 ساعت افزایش می یابد.
2-Short half-life:
پس از فروکش کردن التهاب به سرعت کاهش می یابد.
3-Greater specificity and fewer interfering factors :
برای تشخیص مقدار التهاب مارکر اختصاصی تری بوده و عوامل کمتری در اندازه گیری آن تداخل ایجاد می کنند.
4-Inflammation Sensitivity:
حساسیت بالای آن برای تشخیص التهاب حاد باعث می شود تا حتی در صورت وجود التهاب ناچیز، علیرغم عدم افزایش ESR نتیجه این تست مثبت گردد.
این آزمایش سرعت ته نشین شدن گلبولهای قرمز را در یک بازه زمانی مشخص(معمولا1 ساعت) اندازهگیری میکند. در صورت وجود التهاب، به دلیل تولید پروتئین های فاز حاد و ایمونوگلوبین ها، بار منفی سطح گلبول های قرمز کاهش یافته و سرعت رسوب آن ها افزایش می یابد. اگرچه انجام این تست در گذشته زمان بر و نیاز به گذشت حداقل یک ساعت زمان داشت، امروزه با استفاده از تجهیزات جدید انجام تست در عرض کمتر از 2 دقیقه و با دقت بالا امکان پذیر است. خصوصیات تست:
1-Slower response:
در عرض چند روز یا حتی چند هفته پس از بروز التهاب افزایش می یابد.
2-Sustained elevation:
ممکنست پس از فروکش کردن التهاب همچنان تا مدتی بالا باقی بماند.
3-Influenced by numerous non-inflammatory conditions:
کمتر اختصاصی بوده و عوامل بسیاری همچون حاملگی، سن ، جنس و وجود آنمی در بیمار بر مقدار آن تاثیر دارند.
4-Sustained activity reflection:
نشانگر بهتری برای فرایندهای التهابی مزمن بوده و کمتر تحت تاثیر نوسانات حاد ناشی از محرکهای التهابی خفیف قرار می گیرد.
CRP یا ESR
انتخاب بین آزمایشهای CRP و ESR برای بررسی التهاب در بیمار اغلب به هدف پزشک از درخواست آزمایش ، حاد یا مزمن بودن وضعیت مورد بررسی و ما هیت بیماری بستگی دارد. CRP حساسیت بیشتری برای تشخیص التهاب حاد دارد. همچنین پاسخ سریعتری به تغییر در وضعیت التهابی نشان میدهد و در نتیجه کاربرد آن را به ویژه در موارد مراقبتهای حاد و نظارت بر پاسخ به درمان مفید میکند. از طرفی تست ESR اگرچه حساسیت کمتری به تغییرات حاد دارد، اما اطلاعات پایدار و قابل اعتمادتری در مورد فعالیت التهابی مزمن ارائه میدهد. بنابراین این تست در بررسی وضعیت های بالینی مزمن مثل بیماریهای روماتولوژیک، دارای اهمیت و ارزش ویژه ای است.
گردآوری: دکتر علیرضا خلیلی