کاربرد اصلی تست های  سرولوژی در تشخیص بیماری تب مالت​​​​​​​​​​​​​​
بیماری تب مالت یا بروسلوزیس به دلیل امکان درگیر نمودن تمامی بافت های بدن انسان و علایم بالینی مبهم و غیر اختصاصی به بیماری مقلد بزرگ و نیز بیماری هزار چهره شهرت دارد. به همین علت تشخیص صحیح و به هنگام بیماری نیاز مند ظن بالینی پزشک و نیز همکاری نزدیک بین آزمایشگاه و پزشک می باشد. تست های سرولوژی شایع ترین و در دسترس ترین نوع آزمایشات مورد درخواست پزشکان برای تشخیص بیماری بروسلوزیس هستند. هر یک از این تست ها کارکرد ویژه خود را داشته و درخواست هر یک از آن ها بستگی به هدف پزشک از درخواست آزمایش و نوع اطلاعات مورد نیاز در مورد بیمار دارد:

    تست رایت(لوله ای): کاربرد اصلی تست تایید تشخیص موارد اسکرین مثبت و تعیین تیتر آنتی بادی است.
    تست 2-ME: کارکرد مهم آن بررسی پاسخ به درمان وتشخیص زودرس مقاومت به دارو می باشد. در این تست با از بین بردن آنتی بادی های نوع IgM ، تیتر آنتی بادی IgG اندازه گیری می شود.. در صورت پاسخ مناسب به درمان در بیمار، سطح IgG (و نه IgM) به سرعت کاهش یافته ودر نتیجه تیتر 2-ME پایین خواهد رفت.
    تست کومبس رایت: کارکرد اصلی تست در تشخیص بروسلوزیس مزمن، عود بیماری و وجود آنتی بادی های ناقص 
     می باشد. با گذشت زمان و مزمن شدن بیماری بروسلوزیس، نسبت آنتی بادی های به اصطلاح  ناقص(که نمی توانند موجب آگلوتیناسیون در هنگام انجام تست رایت گردند)، افزایش یافته و درنتیجه جواب تست رایت ممکنست بصورت کاذب منفی گردد. در تست کومبس رایت، با افزودن آنتی هیومن گلوبولین امکان آگلوتیناسیون آنتی بادی های ناقص فراهم گشته و بنابراین با مثبت شدن نتیجه تست کومبس، تشخیص بیماری فعال امکان پذیر می شود.
بنابراین کاربرد اصلی تست های سرولوژی در تشخیص بیماری تب مالت بطور خلاصه :
       تست رایت(SAT) برای تشخیص بروسلوزیس در بیمار دارای علایم مشکوک مورد استفاده قرار می گیرند.
       تست 2-ME برای بررسی پاسخ مناسب به درمان و تشخیص زودهنگام مقاومت به دارو مورد استفاده قرار می گیرد.
       تست کومبس رایت  درصورت منفی بودن تست رایت کاربرد داشته و معمولا برای تشخیص موارد مزمن و فعال بیماری و همچنین تشخیص عود بیماری درخواست  می گردد.
         گردآوری: دکتر علیرضاخلیلی​​​​​​​

​​​​​​​
  

​​​​​​​